Moeders...



Moeder zijn...

Een van de mooiste dingen en grootste cadeaus op aarde...

En soms...

Voor diegenen die een groot verlangen hebben, maar waarbij het niet lukt, een groot verdriet en soms gemis.

Voor anderen een bewuste keuze om geen kinderen te krijgen.

Voor de moeders die wel kinderen hebben mogen krijgen, soms een hele uitdaging en bijna niet meer weten hoe het leven was zonder.


Voor mij omvat “moeder zijn” zoveel meer dan alleen mijn drie kinderen gedragen en gebaard te hebben.


Het moederschap daar zijn al boeken mee gevuld...


En met adviezen erover ook...


Ook heb ik ervaren dat diegenen die geen kinderen van zichzelf hebben, daadwerkelijk een moeder kunnen zijn of een moederrol dragen voor anderen of zelfs dieren!


Wat betekent het moederschap, moeder zijn voor jou?

Wat is jouw definitie?


Een van de grootste uitdagingen was voor mij de balans.

Balans tussen mijzelf en mijn gezin.

Als werkende moeder kampte ik met schuldgevoelens.

Er voor mijn gevoel te weinig zijn.

Zoveel ballen hoog houden.

Een leuke moeder willen zijn en doodmoe na een lange dag.

Deed ik het wel goed genoeg?

Kon ik mijn kids naast mijn werk wel geven wat ze nodig hadden.

En nog zoveel meer twijfels, onzekerheden en negatieve geloofsovertuigingen.


De balans tussen de verantwoordelijkheid dragen en loslaten.

De balans tussen opvoeden en ruimte geven.

De balans tussen een pro-actieve moeder en een ondersteunende moeder zijn.

De balans tussen geven en nemen.

De balans tussen wat hoort en echt moet.

De balans tussen wat van jou is en van jouw kids.

De balans...


PFOE


Als bewust niet werkende moeder heb ik ook de andere kant mogen ervaren.

Er echt zijn (voor mijn gevoel dan).

Altijd in en om het huis met de kids.

Een kleinere wereld.

En dan ook weer die vraagtekens.

Zou ik dan toch niet iets voor mezelf “moeten” doen?

Meer tijd voor mezelf?

Is dat dan niet egoïstisch?


Jeetje... het leek wel een wipwap.

Het een als werkende moeder leek het niet te zijn en het ander als niet werkende moeder ook niet...


Tja wat dan?


De afgelopen jaren ben ik heel bewust bezig geweest met mijn eigen negatieve, beperkende en blokkerende geloofsovertuigingen betreffende het moederschap.


Er is geen één definitie die je erop kunt plakken en die voor alle moeders kloppend is.


Zo ontdekte ik dat ik van mijn Italiaanse kant had overgenomen dat “een moeder niet buitenshuis werkte”.


En ook dat een vrouw voor de kinderen en het huishouden zorgde...dat was haar “werk” en de man werkte buitenshuis.


Van mijn Nederlandse kant kwam ik erachter dat ik de overtuiging had dat “een moeder in een spagaat zit”.


En jezelf als moeder moet opofferen. (vaak hebben we overtuigingen in ons systeem zitten die helemaal niet van ons zijn, maar van onze ouders en/of voorouders, zonder dat we dit weten).


Door hieraan te werken en deze overtuigingen los te laten, omdat ze zo niet kloppend waren en mij letterlijk in de weg zaten en blokkeerden.


Alsook aan gevoelens en emoties van mijn kinderen tekort doen, wanneer er momenten waren dat ik voor mezelf koos.

Dat ik de controle los mocht laten en de dagelijkse zorg ook aan anderen kon overlaten, wanneer ik koos voor mezelf.

Dat het ok is als moeder om EN voor jezelf te kiezen en een gezin te hebben.

Vooral dat EN EN in plaats van OF OF.


Dat je juist als moeder met kinderen die tijd voor jezelf nodig hebt om je op te laden,

jezelf op de eerste plaats te zetten en even alleen met jezelf bezig te zijn!


Dat je dan nog steeds een goede moeder bent en kunt zijn.


Wat ik vooral heb geleerd of ik nu werk of thuis ben, bewust in het moment te zijn.

Bewust aan het werk.

Bewust thuis.


Nu ik ervoor gekozen heb voor mijzelf te werken, ben ik bewuster thuis en kan ik vanuit huis werken.

Althans die intentie is er.

Lukt dat altijd?

Nee en weet je, dat is nu ok!


Het lukt ook steeds gemakkelijker om en mezelf te vergeven en die eeuwige perfectionista (wat overigens al veel minder is nu) los te laten.

Vroeger legde ik de lat op alle gebieden zo hoog dat het een onbegonnen race was.

Een race die vooral mijzelf uitputte en waar ik absoluut geen leukere moeder van werd.


Het gezond en gebalanceerd moeten koken ook zo’n ding (de kids mogen nu om beurten op woensdag kiezen wat we eten en daar genieten we allemaal intens van),

leuke uitjes,

samen spelen,

minder tv en iPad,

zoveel moetjes en hoe het hoort...

In plaats te voelen waar ik zelf behoefte aan had in elk moment en mijn kids en daar dan weer de balans in vinden!


Op dit moment heb ik een 13, 7 en 5 jarige en ook daar is het weer opnieuw de balans vinden, omdat de oudste in de eerste zit.

Zijn behoeften zijn anders dan die van zijn zusjes, om nog maar niet te spreken over hormonen.

Dat is ook een hele nieuwe wereld!


PFOE


Wanneer er momenten zijn dat de PFOE’s even teveel zijn, ga ik foto’s en filmpjes terugkijken van toen ze kleiner waren.

Aahh...

Wat gaat de tijd toch snel...

Wat waren ze schattig...

En dan besef ik me weer hoe gezegend en dankbaar ik ben voor die drie prachtige wonders...


Ze hebben me alle drie, ieder op een andere manier, zoveel geleerd,

gebracht,

gespiegeld,

vooral heel veel tot 10 tellen...

en dit alles is een continu proces.

Immers de ander en kinderen als geen ander spiegelen jou vanbinnen,

jouw gedrag,

jouw taal,

jouw onbewuste stukken,

waarvan je denkt... mwah...

En als je die cadeaus met beiden handen aanpakt en de ander de ander laat zijn...

Wowie!

Dan kunnen jullie samen de slingers ophangen!

Shine,

Martina Mezzetti

Coaching | Healing | Dieren | Opleidingen

www.martinamezzetti.com

martina@martinamezzetti.com

+31 (0)641699316

Nieuwe BLOG





48 keer bekeken
© Copyright 2017-2020 Martina Mezzetti  No part of this website, courses or content can be copied or distributed  Algemene Voorwaarden  Privacy Statement
ThetaHealing® and ThetaHealer® are registered trademarks of THInK at www.thetahealing.com