Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn.... deel 1



Geïnspireerd door deze post:

The path of individuation asks for total integration of all facets of the self:

good, bad, and ugly, vertel ik je graag mijn verhaal in een notendop...


Geboren in een prachtig bergdorp in Toscane. Half Italiaans, half Nederlands.

Vanaf mijn derde weer terug in Nederland, met alleen mijn moeder en inmiddels gescheiden ouders.


Tot mijn 12e bestond mijn leven uit een aantal traumatische ervaringen, een leven vol angst, onveilig voelen en leven naar de verwachtingen van anderen...


Op mijn negentiende knakte ik terwijl ik mijn droom aan het najagen was...

DE modeacademie in Amsterdam.


De droom viel in duigen...


Het was teveel.

Ik was te jong.

Het echte leven in mijn eentje, onafhankelijk, handelen lukte niet.


Ik voelde me mislukt.

Ik had gefaald.

Ik was nog niet sterk genoeg om om te gaan met kritiek van docenten, terwijl je nachtenlang had doorgewerkt...

Waarom lukte het die anderen ”allemaal” wel...?


Mijn onverwerkte emoties, gevoelens en trauma’s werden steeds voelbaarder en zichtbaarder.


Het bewustzijn om ze echt op te gaan lossen en de “know how”

kwam pas vele jaren later.


Stapje voor stapje...


De escape kwam toen Bart (nu al 20 jaar “mijn man”) voor 1,5 jaar naar de Verenigde Staten vertrok.


Ik ging mee.

Drie maanden daar.

Drie maanden in Nederland.


Het was genieten.

Het was feest.

Ik mocht proeven van de ongekende mogelijkheden.

Ik was op mezelf aangewezen en deed alleen maar dingen die ik leuk vond.


Na een tijdje kwam de realisatie dat het toch wel heel belangrijk was om iets te gaan doen, te gaan ondernemen, in Nederland straks, waar echt mijn 💖 lag.


En elke keer na drie maanden afscheid nemen van Bart (in verband met mijn visum), maakte dat ik heel heel diep vanbinnen wist dat wij bij elkaar hoorden...


Italiaans zat in mijn bloed.

Na mijn derde had ik de taal nooit meer gesproken en er was een diep verlangen om Italiaans te spreken en ook de taal en cultuur beter te leren kennen.


De UVA in Amsterdam werd het.

Ik ging studeren en Bart ging aan het werk.


Er had geen groter verschil kunnen zijn tussen een opleiding Design & Styling en Italiaanse Taal en Cultuur.


Ik leerde de taal en dat was het eigenlijk.

Na twee jaar en ontzettende lage cijfers, zat Binkie (hij is nu 12) in mijn buik...


Geen dikke toeter voor mij op de UVA.


Er kwamen allerlei baantjes voorbij, maar er was nog een droom niet in vervulling gegaan en dat was iets met Styling te doen.


Mijn passie daarvoor was nooit weggegaan.

De mogelijkheid kwam voorbij en ik greep die met beide handen aan.


En na 1,5 jaar heel hard gewerkt te hebben, een peuter, samenwonen in het eerste koophuis met serieuze verantwoordelijkheden, knakte ik opnieuw.


Ik knakte echt.

Heel diep.

Mijn lijf wilde niet meer...

Nog 49 kg.

Continu gestrest.

Enorme onrust.

Angsten.

Heel veel huilen.

Doodmoe.

Mijn hoofd wilde nog steeds doorgaan, want wilskracht en doorzettingsvermogen had ik wel😉


Kom op!

Doorzetten!

Niet te flauw!

Op je tanden bijten!

Moeten!

Doorgaan!

Geen tijd om te ontspannen (ik wist oprecht niet hoe dat voelde).

Die gedachten die continu maar door bleven gaan.

Geen rem.

Uitgeblust.

Slecht slapen.

Geen eetlust.

Alle grenzen voorbij.


Je herkent dit misschien wel?


De diagnose was een burn-out.


Zo lang had ik mijn geluk buiten mijzelf gezocht. Alsof iets externs mij daadwerkelijk gelukkig zou maken.


In deel 2 deel ik met je wat bij mij de ommeslag was om mijn leven te leven op mijn voorwaarden, van binnen naar buiten...


Voor de buitenwereld had ik alles.

Een fantastische man, gelukkig getrouwd, een gezond kind, een eigen huis en twee prachtige bullen...


Er was niets van waar, omdat ik het niet kon voelen. Het voelde als een illusie. Een ballon die uit elkaar was gespat.

En dat was iets wat ik verschrikkelijk vond. Weten dat alles er was en het niet voelen...


De innerlijke reis begon.

De zoektocht naar vragen en oplossingen die ik op mijn zeventiende al was gestart met boeken van Louise Hay, Deepak Chopra en Oprah.


Het healen begon.

Het shiften begon.

Het clearen begon.


Met Bink ging ik een cursus kinderyoga doen (samen met mijn moeder ging ik al heel jong mee naar haar yogaklasje ook).


Het was zo onwijs leuk om samen iets met hem te doen, dat kinderyoga mijn nieuwe passie werd en ik alle opleidingen ging volgen, om het vervolgens 4 jaar in Amsterdam te geven aan ouders en hun baby’s, dreumessen en peuters...


En toen na zes jaar mochten wij Bibi verwelkomen en besloten we terug te gaan naar onze roots in Breda.


Ik besloot om niet verder te gaan met de kinderyoga en koos ervoor thuis te blijven.


Bibi was overdag een poppetje en ’s nachts huilde ze de eerste 1,5 jaar.

Elke nacht.

En weer knakte ik.

Ik kon niet meer.

Ik had alles gegeven en meer.


Het voelde weer als overleven.

Alle zeilen bijzetten.

En nu de zorg voor twee prachtige menselijke engelen.

Van dag tot dag leven.

Heel veel zorgen voor...


21 maanden later, totaal onverwachts kwam Brem en oh zo welkom...

En inmiddels was ook de samenstelling van onze honden vrienden veranderd.

Drie gingen heen en twee kwamen erbij.


Brem is nu 5.

En mijn leven is 180 graden op alle vlakken positief veranderd...


Hoezo rozengeur en maneschijn...

lees verder in deel 2...


Shine,

Martina Mezzetti

Coaching | Healing | Meditatie | Opleidingen

www.martinamezzetti.com

martina@martinamezzetti.com

+31 (0)641699316

Nieuwe BLOG


60 keer bekeken
© Copyright 2017-2020 Martina Mezzetti  No part of this website, courses or content can be copied or distributed  Algemene Voorwaarden  Privacy Statement
ThetaHealing® and ThetaHealer® are registered trademarks of THInK at www.thetahealing.com