De verwarring wanneer je voelt wat anderen voelen...


Sinds ik een klein meisje was, voelde ik letterlijk wat andere mensen voelden.

Ik voelde of ze blij waren, verdrietig of wat er speelde in hun leven.

Als een spons zoog ik alles op.


Dit ging vanzelf. Er was geen filter... Ik stelde er geen vragen over, omdat ik geen idee had wat er gebeurde.

Ook wanneer ik iemand iets vroeg en ze gaven een antwoord wat niet klopte met wat ze voelden, dan wist ik dit.

Dit voelen creëerde ontzettende verwarring. Ik voelde me overweldigd, overpikkeld en had zoveel vragen over het leven, waarom mensen deden zoals ze deden, waarom ze er zo uit zagen zoals ze eruit zagen, die vaak onbeantwoord bleven en dat alles stapelde zich op in mij. Ik begreep weinig van mezelf, mensen en de wereld, waardoor er angsten ontstonden. Waarom was er zoveel oorlog, pijn en lijden?

Angsten ontstonden. Angsten om overweldigd te worden. Angsten dat het leven me teveel zou worden. Ik werd een kind wat ontzettende negatieve aandacht ging vragen. Figuurlijk en soms letterlijk schreeuwend zonder dat ik echt werd gezien en gehoord. Ik voelde me ontzettend alleen en niet ondersteund. Deze angsten kwamen jaren later als volwassene weer naar boven en ik begreep er niets van. Mijn eigen innerlijke kind was nog steeds wanhopig aan het schreeuwen, totdat ik echt de tijd nam om naar haar te luisteren. Er voor haar was en de werkelijke behoeften begreep: Welke gedachten emoties en gevoelens van mij waren en welke van anderen!

Ik begon mezelf ergens af te wijzen, anderen en zoals ik later ontdekte: ik sloot mijn hart. Mijn voelen. Dan hoefde het allemaal niet meer zo binnen te komen. En gaandeweg raakte ik de verbinding kwijt met wie ik werkelijk was en begon het overleven. Een leven vol chaos, drama en pijn. Alles wat ik van mijn omgeving had opgenomen en opgeslagen explodeerde met momenten. Het zocht een weg naar buiten. Ik wist niet goed hoe grenzen aan te geven, wat mijn grenzen waren en hoe die te respecteren. Een soort van grenzeloos. Totdat zich weer een ontploffing aandiende en dan ging het een tijdje goed. * Door die ontploffingen leerde ik steeds beter mijn grenzen te herkennen * Mijn grenzen te bewaken * Bewust stil te staan bij wat ik nodig had en mijzelf daarin ondersteunen * Te houden van mij * Kiezen voor mezelf * Naar mijn lijf luisteren * Mijn eigen soulmate en beste vriendin te zijn * Ruimte, innerlijke rust en vrijheid te ervaren vanbinnen Soms leren we wat we juist wel willen in ons leven door dingen te ervaren die we niet willen! Later uitte ik mezelf door te verven, te schilderen, te knutselen en muziek. Uren kon ik me daarin verliezen en even alles vergeten.Toen ik ouder werd koos ik voor opvallende kleren, haar in alle kleuren van de regenboog en piercings om maar gezien te worden. Mijn creativiteit werd hierdoor enorm gestimuleerd en tot op de dag van vandaag ben ik hier ontzettend dankbaar voor. Het was een van de dingen die me erdoorheen hebben geholpen. Toch kreeg ik klachten zoals overactiviteit, vermoeidheid, een vol hoofd hebben, migraine, innerlijke onrust, woedeaanvallen, een depressie vanaf mijn dertiende en later een burnout. Mijn moeder besloot dat ik elke week en mee mocht naar haar yoga klasje. Yoga deed mij ontzettend goed, want wat had ik een moeite met ontspannen, naar binnen keren en "gewoon" stil zijn!

Pas jaren later lukte het me steeds beter om daadwerkelijk te ontspannen, omdat ik steeds helderder had gekregen wat ik nu eigenlijk aan het doen was. Het juiste onderscheidingsvermogen zeg maar. Wat van mij was en wat van de ander was.

Dat alles waar jij naar verlangt al in jou zit in plaats van dat je het buiten jezelf zoekt. Dat je alleen maar hoeft luisteren naar die zachte fluistering en stopt met rond te rennen in vicieuze cirkels als een kip zonder kop. Jouw krachten die ook een valkuil kunnen zijn, heel helder te hebben, zodat je leert ze positief in te zetten in jouw leven! Ik leerde om mijn gedachten, emoties en gevoelens te onderzoeken en op onbewust niveau te veranderen wat ik niet meer wilde. Steeds meer in mijn eigen kracht te staan, zonder te klagen en te zeuren en de arme ik gedachten:) Lukt dat altijd? Nee! En weet je, nu is dat helemaal ok! Er zijn van die dagen dat ik sneller overprikkeld en overweldigd, ben dan andere dagen. Het grote verschil met vroeger is dat ik nu een stuk liever voor mezelf ben. Bewuster wat ik eigenlijk aan het doen ben en sneller doorheb wat ik nodig heb om weer in die positieve, ontspannen en relaxte flow te komen. En vooral ook om hulp durf te vragen, wanneer het even niet lukt, zonder het gevoel dat ik faal, tekortkom en niet goed genoeg ben. Het is een proces, stapje voor stapje... Vergeet niet te genieten en dankbaar te zijn voor het NU!


PS. op mijn fb pagina vind je verschillende video's die je kunnen ondersteunen PS. vanavond de laatste MEDITATIE voor de zomer om 19.30 in Breda

bij Yoga Ginneken met als thema Manifesteren

Meld je hier nog aan OPLEIDING vrijdag 25-25-27 oktober start de Basis DNA in Breda

Voor meer informatie, klik hier. [E-BOOK] Ontdek jouw UNIEKE zelf

Shine,

Martina Mezzetti

Coaching | Healing | Mindset | Meditatie | Opleidingen

www.martinamezzetti.com

martina@martinamezzetti.com

+31 (0)641699316

Nieuwe BLOG


15 keer bekeken
© Copyright 2017-2020 Martina Mezzetti  No part of this website, courses or content can be copied or distributed  Algemene Voorwaarden  Privacy Statement
ThetaHealing® and ThetaHealer® are registered trademarks of THInK at www.thetahealing.com